بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
رفيق مشغول خوندم نوشته هاى منتشر نشده ام يعنى يه زمانى بودن و بعدش برشون داشتم نظرات ده سال پيش ترآدماى اون زمان ما ها بزرگ شديم رفيق دلمون شكست و وصله خورد شكست و وصله خورد شكست و وصله خورد شديم اينى
برچسب: نویسنده: نیما جعفری تاريخ: پنجشنبه 22 اسفند 1398 ساعت: 0:02
می گویند : چه پیش آمد، که فلانی در فلان مجلس برای ساقط شدن آن تیاره، تسلیت نگفت ؟شما جای او ...چهار تا جوجه ی نارس فرنگ رفته ی بزک شده ی غربتی، با یک مشت اجنبی خدا نشناس،نه لچک به سر نسوان و نه غیرتی
برچسب: نویسنده: نیما جعفری تاريخ: پنجشنبه 22 اسفند 1398 ساعت: 0:02
ما زیاد نمی خواستیم دلمان کوچک بود چشم هایمان هم چندان دور و عمیق را نمی پایید ده سال پیش را می گویم عطش فریاد داشتیم سر دیگر بودن دلمان پر از اوهام بود ... لبریز از نور به ناگاه ، چراغ جهان خوابید یع
برچسب: نویسنده: نیما جعفری تاريخ: پنجشنبه 22 اسفند 1398 ساعت: 0:02
دل قوی دار ای دوست
ما از سر سلامتی گامی دگر
زنده ایم
برچسب: نویسنده: نیما جعفری تاريخ: پنجشنبه 22 اسفند 1398 ساعت: 0:02
عجیب نیست اچ وان اِن وان آباندی بهمن کرونا جغرافیای من از مرگ چندان دور نیست ما کمدین های اَخمو، در سکانس های تراژیک صامت و جهان سومی میمیریم ،می دانیمهیچ کداممان به مرگ طبیعی نخواهیم رفت حتی از سکته
برچسب: نویسنده: نیما جعفری تاريخ: پنجشنبه 22 اسفند 1398 ساعت: 0:02
در خیابان
در پشت گیشه بانک
در صف نانوایی
بر صندلی خالی باغ ملل
من در عریانی آن نگرانی عمیق، در دیدگان تک تک شما
حل شده ام
برچسب: نویسنده: نیما جعفری تاريخ: پنجشنبه 22 اسفند 1398 ساعت: 0:02
می خواهم نترسم
می خواهم شجاع باشم
بگویم ...
مگر باقی این روزها نگذشت
این نیز بگذرد
اما باید دلت بلرزد که هر ثانیه اش
سالی ست
از وهم جدایی
برچسب: نویسنده: نیما جعفری تاريخ: پنجشنبه 22 اسفند 1398 ساعت: 0:02